Barnaba İncili hakkındaki gerçekler

 

A.      Kesin bilinenler

        Bilinen en eski nüshası İ.S. 1709 yılına ait olup İtalyancada yazılmıştır (J.F. Cramer, Amsterdam). Bundan yapılan bir İspanyolca tercümesi de mevcuttur.

        Söz konusu İncil'de "Jübile"nin 100 yılda bir kutlandığına dair geçen bahse ve Dante'nin "Divina Comedia" eserinden yapılan alıntılara bakılırsa, yazılış tarihi 1300 ile 1350 yılları arasındadır. (Lonsdale Ragg, "Dante and the‚ Gospel of Barnabas, in: Modern Language Review 3/1907, s. 164)

         ‘Barnaba İncili’ndeki İsa, “Tanrı’nın Oğlu” olduğunu inkâr eder. Hz. Muhammed’in gelişini de müjdeler… Yahuda İskariot onun yerine haça gerilir. 'İncil'in sayfa kenarlarında Arapça'da yazılan bir takım notlar yer alır.

        Bütün bunlardan ötürü gerek Hıristiyan gerekse İslam âlimlerince 14 ile 16. yy. arasında İslam dinine geçen İtalyan veya İspanyol bir keşiş (belki Fra Marino) tarafından yazılan uydurma bir eser olduğu kabul edilmektedir.

 

B.      Tarihi Yanlışlar

        ‘Barnaba İncili’nde, İncili’n tahrif edildiği iddia edilir (72. böl.). Eğer yazar İsa’nın çağdaşı Barnaba olsaydı Yeni Antlaşma henüz tamamlanmadığından böyle bir olaya tanık olmuş olamazdı.

        İsa’nın vali Pontius Pilatus yönetimi sırasında doğduğunu, onun yönetimi sırasında da yargılandığını yazmaktadır (3 ile 217.böl.). Ancak Romalı vali, hem Luka 3:1’e, hem Josephus’a, hem de Romalı tarihçilere göre Tiberius yönetimi sırasında İ.S. 26 yılında göreve başladı.

        50. bölümde ‘minuta’dan, altın dinar’ın bir alt para birimi olarak söz eder. Hâlbuki Roma İmparatorluğu’nda dinar gümüştendi. Minuta ise Orta Çağ İspanyasında kullanılan bir para birimidir.

        Lütuf Yılı’ (jubilee) her 100 yılda bir kutlanır der (82. böl.). Hâlbuki Tevrat’a göre her 50 yılda bir kutlanır (Lev.25). Yazar, Lütuf Yılı’nın (jubilee) her 100 yılda bir kutlanmasını emreden Papa VIII Boniface’nin 1300 yılındaki fermanından etkilenmişe benzer.

        91. bölümde İsa ile havarilerinin Fısıh bayramından önceki 40 günlük oruç/perhiz tuttuklarını gösterir. Hâlbuki Mesih’in ölümünü anmak için düzenlenen bu Hıristiyan geleneği İznik Konseyi’ne kadar (İ.S. 325) bilinmemektedir ve İsa’nın ölümünden ÖNCE uygulanmasının hiçbir anlamı olmaz. Dönemin Yahudi kaynaklarında böyle bir gelenekten de iz yoktur (Mişna, Tractate: Taanith "Oruç günleri").

        ‘Barnaba İncili’ne göre, Filistinde 600.000 Roma askeri vardı (91. böl.). Hâlbuki tüm Roma İmparatorluğundaki toplam asker sayısı bu kadar bile değildi.

        119. bölümde ‘şeker’den söz eder. Hâlbuki şeker Akdeniz kültürüne 7. yy.dan sonra Araplar tarafından getirildi.

        121. bölümdeki yargı sahnesinde tutanak yazan bir yazman görülmektedir ki, bu Orta Çağ’a kadar uygulanmayan bir yöntemdir.

        ‘Barnaba İncili’ Ferisileri Eski Antlaşma’yı değiştirmiş olmakla suçlar (124, 159, 189. böl). Ne var ki, Ferisiler İ.Ö. 140-135 yıllarında kurulan bir mezheptir, ve Tevrat'ın şimdiki hali İ.Ö. 3 yy.a aittir. (Johann Maier, Geschichte der jüdischen Religion, Berlin 1972, pp. 71ff.)

        ‘Barnaba İncili’ şarabın fıçılarda saklandığını söyler (152. böl.). Hâlbuki İ.S. 5. yy.a kadar tulumlarda veya anforalarda (küplerde) saklanır, fıçılar bilinmezdi. Filistin’de de fıçı için uygun ağaçlar yetişmemektedir. Fıçı, çok sonradan Galya’da ve Kuzey İtalya’da geliştirilen bir teknikle üretilmiştir.

 

C.      Coğrafi Yanlışlar

 

        ‘Barnaba İncili’nde İsa, Celile denizinden Nasıra’ya varırken tasvir edilmektedir (20-21. bölüm). Ama Nasıra 600 metrelik rakımla Celile denizinden 25 km'lik uzaklıktadır. 

    Kudüs’ü de göl kenarında gösterir (151-152. böl.), ama 811 metrelik rakımla Ölü Deniz’den 23 km uzaklıktadır. 

    Ninova Akdeniz’in kıyısında gösterilir (63.böl.), ama Dicle ırmağının kıyısındadır.

 

Hakkari'de aslı bulunduğu iddia edilen Barnaba İncili

 

1982 yılında Hakkari'de bulunan bir kodeks'in (İncil'in el yazması cüzü) Arami dilinde yazılmış, 1500 yıllık asıl Barnaba İncili olduğu iddia edildi.

Kodeks kısa bir sürede kamoyundan gizlendi. Araştırmaya açık olduğu o kısa sürede elde edilebilen bilgilere göre:

        400 yıllık olup Nasturiler tarafından hazırlanan, kanonik Kutsal Kitap’ın Arami dilindeki bir nüshası olduğu anlaşıldı. (Ron Pankow, "The Barnabas Bible?", in: Arabia 1985/1405// March-April / Rajib, n.p.)

 

        Resimde görülen sayfanın en alt satırında seçilebilen yazı Arami dilinde şöyle okunmaktadır: “b-shimmit maran paish kteewa aha ktawa al idateh d-rabbaneh d-dera illaya b-ninweh b'sheeta d-alpa w-khamshamma d-maran.” Tercümesi: “Rab’bin adıyla; bu kitap M.S. 1500 yılında Ninova manastırındaki keşişlerin eliyle yazılmıştır.”

        Süryani uzmanlar tarafından yapılan tespitlere göre, görülen bu cümlenin içerisinde birçok imla hatası bulunmasından dolayı nüshanın ana dilleri Aramice olmayan kişiler tarafından hazırlandığı anlaşılmaktadır.

         Kaynak: http://www.aina.org/news/2012022916569.htm